ΑΠΕΝΑΝΤΙ ΑΠΟ ΤΗΝ ΚΟΡΑΗ...

Η Πανεπιστημίου.

(έτσι όπως μου αρέσει!)

...

...

...

...

...

ΡΕΠΕΡΑΖΖΖ ΣΤΗΝ ΠΛΑΤΕΙΑ ΚΟΡΑΗ

"Συντροφιά με την Σάντρα στην Αθήνα".

Η ΕΤ1 εμπνέεται από την πληθωρική παρουσία της εν λόγω καλλιτέχνιδος και τη βγάζει για κατούρημα στο κέντρο της Αθήνας του 1987, που θα μπορούσσε κάλλιστα να θεωρηθεί και 1978!

Η Σάντρα πάντα ναζιάρα και με μάτια πλάνα καθηλώνει τους περαστικούς και πέφτει πάνω στις σιδεριές με περισσή ευκολία, τυφλωμένη από την επίδραση του αρχαίου ελληνικού πνεύματος των σκοροφαγωμένων παγκακίων της πλατείας Κοραή!

Και ξάφνου στο 3' και κάτι ψιλά εμφανίζεται σαν από μηχανής θεός (Θεός, Θεός) ο κιθαρίστας για να σώσει την κατάσταση και να ξαναδώσει τα φώτα στους Έλληνες, αλλά και στη Σάντρα για να σταματήσει επιτέλους να τσακίζεται στα σίδερα.

Γουέλκαμ του Αθενζ, γουέλκαμ του Γκρις!

THAT WAS IT

Τέρμα τα δίφραγκα. Κυριολεκτικά κιόλας! Η βίζα μου έληξε, η Miss Piggy παραείχε υπερβολικές απαιτήσεις, ο Brandon αμφιταλατευόταν μεταξύ του "sober" και του αλκοολικού εαυτού του, τα μαλλιά μου έπιασαν ψαλίδα στην porsche του Dylan και η Amanda με έδιωξε απο του Melrose.

Πόσα πράγματα πρέπει να ζήσει κανείς στην άπονη και ψυχρή ξενιτιά για να εκτιμήσει την "πατρίδα τη γλυκιά". Πόσες "Διασπορές" να δει στην ΕΤ3?

Γύρισα και είμαι εδώ για τα καλά.

Θα ήθελα ωστόσο να μοιραστώ μαζί σας κάποια από τα πράγματα που μου κρατούσαν συντροφιά, στο κρύο μου δωμάτιο του Bel Age:






Η καλύτερη παρωδία του Hell's Kitchen.( O Gordon Ramsay είναι από τις μεγαλύτερες αγάπες μου!)

...




Όσο και να με ταλαιπωρήσει, εγώ πάντα θα την αγαπάω!

[Να προσθέσω εδώ ότι o Christopher Reeve ήταν ο παιδικός μου ήρωας ως Superman. Είχα τη συνήθεια να κουμπώνω το πρώτο κουμπί των πουκαμίσων μου (δε μου αρέσει αυτός ο πληθυντικός, αλλά...), να μην περνάω μέσα τα χέρια στα μανίκια και να κάνω ότι πετάω!]

...




Κατά τη γνωμη μου, από τις πιο υποτιμημένες καλλιτεχνικές προσωπικότητες. O Robert Palmer πεθανε στις 26/9 του 2003 και σχεδόν κανείς δεν το πήρε είδηση. Κρίμα.

...



"Συχνὰ πετάγομαι στὸ φαρμακεῖο ἀπέναντι γιὰ καμιὰν ἀσπιρίνη ἄλλοτε πάλι βαριέμαι καὶ μένω μὲ τὸν πονοκέφαλό μου ν᾿ ἀκούω μὲς στοὺς τοίχους τὸν κούφιο θόρυβο ποὺ κάνουν οἱ σωλῆνες τοῦ νεροῦ, ἢ ψήνω ἕναν καφέ, καί, πάντα ἀφηρημένη, ξεχνιέμαι κ᾿ ἑτοιμάζω δυὸ - ποιὸς νὰ τὸν πιεῖ τὸν ἄλλον;- ἀστεῖο ἀλήθεια, τὸν ἀφήνω στὸ περβάζι νὰ κρυώνει ἢ κάποτε πίνω καὶ τὸν δεύτερο, κοιτάζοντας ἀπ᾿ τὸ παράθυρο τὸν πράσινο γλόμπο τοῦ φαρμακείου σὰν τὸ πράσινο φῶς ἑνὸς ἀθόρυβου τραίνου ποὺ ἔρχεται νὰ μὲ πάρει μὲ τὰ μαντίλια μου, τὰ σταβοπατημένα μου παπούτσια, τὴ μαύρη τσάντα μου, τὰ ποιήματά μου, χωρὶς καθόλου βαλίτσες - τί νὰ τὶς κάνεις; - Ἄφησέ με νἄρθω μαζί σου."

Από την "Σονάτα του Σεληνόφωτος" του Γιάννη Ρίτσου.




LOG-OUT...

ΚΑΤΙ ΕΝΔΙΑΜΕΣΟ

Δε ξέρω για πόσο θα λείπω ακόμη.

Είμαι περιζήτητη εδω στο Χολυγουντ!

Τελικά αποδέχθηκα την προταση της Miss Piggy και θα εμφανιστούμε μαζί αυτόν το χειμώνα!


Να προσέχετε τους εαυτούς σας!

Kissy kissy!

SCHOOL'S OUT FOR SUMMER

Και κάπου εδώ ο Ιούλιος φτανει σχεδόν στο τέλος του.

Και η πορεία αυτή του blog επίσης!

Κλείνει για καλοκαιρι και για όσο παει, μεχρι καμια έμπνευση της προκοπης επιτελους!

Αρκετα σας έπρηξα και δε φταιτε σε τιποτα!

Να έχετε ενα υπέροχο καλοκαίρι (όσο απομένει δηλαδή!)

Να πιειτε πολύ ουζο, να φάτε πολλούς μεζέδες και πολλά παγωτα.

Μακριά απο τα βαθιά όμως!

Τα φιλια μου σε όλους!

KISSY KISSY!!!

Oh, and don't forget to feed my fish while I'm gone!

(Thx!)

(Η φωτογραφια ειναι απο το site της ΕΡΤ www.ert.gr)

ΠΑΑΑΑΡΤΕ ΜΕΕΕΕΕ ΑΠΟ 'ΔΩΩΩΩΩ!

ΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑ

ΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑ

ΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑ

ΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑ

ΘΕΛΩ ΕΠΕΙΓΟΝΤΩΣ ΔΙΑΚΟΠΕΣ!

(ΣΑΝ ΤΟΝ ΜΑΡΤΑΚΗ)

LONG LIVE THE KING

Τι ήταν κι αυτό σήμερα με την κηδεία του Μαικολ!
Όσοι δεν τον είχαν δει για χρόνια πήγαν να τον δουν μια και καλή!
Και η περφορμανς από τα αδέρφια του τι γελοία!
Όλοι κλαιγόντουσαν και από μέσα τους σκεφτόντουσαν τα εκατομμύρια!
Ca-ching, ca-ching the cash is coming in!

Ειλικρινά δε μου άρεσε καθόλου η ιδέα αυτού του "memorial".
Μου φάνηκε ακαλαίσθητη ιδέα και οξύμωρη.
Ο άνθρωπος πέθανε και άλλοι βγαζαν λεφτά, άλλοι θυμήθηκαν να πάρουν λίγο χρώμα καλοκαιριάτικα από τα φωτα της δημοσιοτητας και άλλοι τρώγαν τις πίτσες και τα σουβλάκια παρακολουθώντας την τελετή από το σπίτι.
Και η συγκίνηση έρρεε άφθονη, σαν τη σαμπάνια μερικών!

Επίσης λυπήθηκα που άκουσα έτσι τη Mariah!
Σα να είχε καταπιεί παπούτσι!
Τη συμπαθώ πολυ τη Mimi!
Αλήθεια λέω!
Όταν ήμουν μικρότερη ούτε να την ακούσω την "κλαψιάρα" και τώρα ψάχνω video της στο you tube σα δεκαπεντάχρονο!
(Ναι είμαι μεγαλύτερη απο 15, απίστευτο!)
Έτσι όπως το πάω, λέω στον εαυτό μου ότι σε λίγα χρόνια από τώρα θα μου αρέσουν και οι Jonas Brothers!
OMG!
Ιοοουυυυυυυυυ!!!
Τώρα που το σκέφτομαι πως και δεν εμφανίστηκαν κι αυτοί με το πρόσχημα ότι είναι teen idol όπως ήταν κι ο αποθανών!

Στην "Άρπα Κόλα" του Περάκη (μια από τις αγαπημένες μου ταινίες) καλύτερα τη σχεδίαζαν την ιδέα για ταινία ο Χρυσομάλλης και ο Καλογερόπουλος.

Επισης, μια ιδέα που μου πέρασε από το μυαλό ήταν ότι το φέρετρο ίσως να ήταν άδειο!
Δεν έχω ιδέα γιατι!

Κατα τα άλλα δεν μου άρεσε η ιδέα της τελετής, αλλά απ' ό,τι διαπιστώνω τώρα και την είδα ολόκληρη και γράφω γι' αυτή!
Είμαι ένας άνθρωπος ακέραιος, σαν την πίτα που είχα μπροστά μου πριν την καταβροχθίσω όταν έβλεπα το "Μαικλ θα σε αγαπάμε για πάντα"!